กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 424 - คำตักเตือน
ซูไป๋นอนคว่ำอยู่บนพื้น ดวงตาจ้องมองเสี่ยวหงบนไหล่ของเย่หลินด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
ตัวเขาเป็นถึงเจินเหรินขั้นฮว่าเสินช่วงต้น ต่อให้สัตว์อสูรตัวนี้จะเป็นยอดอสูรขั้นฮว่าเสิน แต่ก็ไม่น่าจะทำให้เขาไร้เรี่ยวแรงต่อต้านถึงเพียงนี้ไม่ใช่หรือ
ชั่วพริบตาที่แรงกดดันของเสี่ยวหงแผ่ออกมาเมื่อครู่ เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งความตายอย่างชัดเจน
"ไม่เป็นไร"