กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 392 - ถามวิถี
หลังใคร่ครวญชั่วครู่ เยิ่นเฟยหยางจึงเอ่ยขึ้น
เพราะหากให้คนทั้งสองลงมือโดยที่หวังเถิงไม่เคลื่อนไหวอันใดเลย ต่อให้เป็นคนโง่เขลาก็ย่อมรู้ว่าเรื่องนี้มีเงื่อนงำผิดปกติ
ดังนั้นหวังเถิงจึงต้องเตรียมการเช่นกัน ถึงเวลานั้น ค่อยเรียกคนที่ส่งไปกลับมาในทันที