กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 336 - ออกจากเขาหลงหู่ซาน
"จิ๊ๆ ไท่ชูเอ๋ยไท่ชู ศิษย์ของเจ้าช่างไร้มารยาทเสียจริง คราวนี้ข้าคงต้องขูดรีดเจ้าให้หนักสักหน่อย สุราเซียนของเจ้า ข้าไม่ได้ลิ้มรสมาเนิ่นนานแล้ว"
"สมบัติล้ำค่าพิทักษ์เขาของเขาหลงหู่ซานแลกกับสุราเซียนหนึ่งไห คงไม่เกินไปกระมัง"
ชายวัยกลางคนทอดสายตามองแผ่นหลังของเย่หลินพลางพึมพำกับตนเอง