เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 312 - คารวะไท่ชูเป็นอาจารย์
ความเร็วของเรือเหาะนับว่ารวดเร็วยิ่งนัก แทบไม่ได้ใช้เวลามากเท่าใด ทุกคนก็เดินทางมาถึงภูเขาอู๋หมิงแล้ว
"ข้ายังมีธุระ พวกเจ้าจงแยกย้ายกันไปเถิด"
เมื่อไท่เหิงเอ่ยจบ ร่างของเขาก็เลือนหายไปอย่างไร้ร่องรอย
บรรยากาศรอบด้านดูอึดอัดขึ้นมาทันตา หากความคิดนั้นเป็นความจริง ทั่วทั้งตงโจวคงต้องเผชิญกับมหันตภัยครั้งใหญ่
เง็กเซียนเป็นมหาอำนาจของเผ่าอสูร ถึงเวลานั้น เผ่ามนุษย์ย่อมตกอยู่ในอันตราย
เมื่อเห็นสิบลำดับอนุกรมทยอยแยกย้ายกันไป เย่หลินก็ก้าวลงจากเรือเหาะ มุ่งหน้ากลับไปยังที่พักของตน
เขาต้องการจะไปจัดระเบียบสิ่งที่ได้รับมาจากการเดินทางในครั้งนี้ ช่วยไม่ได้จริงๆ สิ่งที่ได้มาในครั้งนี้มากมายจนเกินไป เขายังไม่มีเวลาได้ตรวจสอบอย่างละเอียดเลย