เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 310 - กระบี่สังหารอ้านเยี่ย
"ไม่เลย ติดต่อไม่ได้เลยแม้แต่น้อย"
ซ่างกวนซีเหอก็มีสีหน้ากระวนกระวายใจเช่นกัน
เมื่อสิบกว่าวันก่อน นางยืนรออยู่หน้าห้องนอนใหญ่ของเง็กเซียนอย่างเงียบสงบ ทว่าเมื่อเวลาล่วงเลยไปสิบกว่าวัน ทุกคนต่างทยอยมุ่งหน้าไปยังทางออก นางจึงเริ่มไม่อาจนิ่งเฉยได้อีก
ท้ายที่สุด เมื่อเห็นว่ายังไร้วี่แววของเย่หลิน นางจึงเดินทางมาที่นี่โดยตรง
คนเราย่อมมีความเห็นแก่ตัวเป็นธรรมดา ความสัมพันธ์ระหว่างนางกับเย่หลินก็ไม่ได้สนิทสนมแน่นแฟ้นถึงเพียงนั้น เหตุใดจึงต้องยอมเอาชีวิตมาทิ้งเพื่อรอคอยเย่หลินจนพลาดโอกาสออกไปด้วยเล่า
"บัดซบ เจ้านั่นมัวไปทำอะไรอยู่กันแน่"
จ้าวหวยอันร้อนรนจนต้องเดินวนเวียนไปมาอยู่กับที่
คุณค่าของเย่หลินในยามนี้ เหนือล้ำกว่ายอดฝีมือรุ่นเยาว์ของเผ่ามนุษย์สามคนรวมกันเสียอีก