เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 305 - เพลิงเฟิ่งหวงที่พลุ่งพล่าน
ต่อการล่อตาล่อใจอันยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้ ย่อมไม่มีผู้ใดสามารถตัดใจยอมแพ้ได้
และในยามนี้ ก้าวมาถึงขั้นนี้แล้ว คิดจะให้พวกเขายกสิ่งของที่อยู่ในกำมือให้ผู้อื่น ย่อมไม่มีทางเป็นไปได้อย่างแน่นอน
และต่อท่าทีอันแข็งกร้าวถึงเพียงนี้ของเผ่ามนุษย์ นายน้อยวิหารหมื่นอสูรก็จนปัญญายิ่งนัก ทว่าในสถานการณ์เช่นนี้ เขาทำได้เพียงกัดฟันกลืนโทสะนี้ลงไป
อย่างไรเสียเผ่าอสูรของพวกเขาก็เพิ่งผ่านศึกหนักกับเผ่าชูหลัวมา ย่อมไม่อาจปะทะแตกหักกับเผ่ามนุษย์ได้อีก มิฉะนั้นผลลัพธ์ที่ตามมาเผ่าอสูรของพวกเขาไม่อาจแบกรับไหว
"ดีๆ พวกเจ้าแน่มาก วางใจเถิด ความอัปยศในวันนี้ วันหน้าเผ่าอสูรของข้าจะต้องทวงคืนเป็นร้อยเท่าแน่นอน"
นายน้อยวิหารหมื่นอสูรจ้องมองจ้าวหวยผิงแล้วกัดฟันกล่าว