เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 283 - ความน่าสะพรึงกลัวของไท่ชู
"ฮ่าๆ แม้สหายเย่จะไม่เคยพบข้า ทว่าชื่อเสียงอันเกริกไกรของสหายเย่ ข้าได้ยินมานานแล้ว"
ได้ยินดังนั้น ชายหนุ่มก็หัวเราะออกมาเสียงดัง
เย่หลินก็ยิ้มรับอย่างเข้าใจ
ทว่าหลังจากสังเกตอยู่นาน เขาก็ยังไม่อาจมองออกถึงระดับการฝึกตนของชายหนุ่มเบื้องหน้า ตามหลักการแล้ว ขอเพียงอยู่ในระดับเดียวกัน ต่อให้อีกฝ่ายจงใจซ่อนเร้นระดับการฝึกตน ตนเองก็ย่อมมองออกได้ในพริบตา
ทว่ากลิ่นอายของชายหนุ่มเบื้องหน้ากลับกลมกลืนเป็นหนึ่งเดียว ทำให้เขาจับทิศทางไม่ถูกในทันที
"ช่างเถอะ ดูข้อมูลเสียหน่อย มีของวิเศษบดบังระดับการฝึกตน แล้วเจ้าจะบดบังความสามารถพิเศษของข้าได้หรือ"
เย่หลินคิดในใจ ชั่วพริบตาต่อมา เย่หลินก็หรี่ตาลงเล็กน้อย ทว่า กลับมองไม่เห็นสิ่งใดเลย
ทันใดนั้น เย่หลินก็ตกใจในใจอย่างยิ่ง