เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 262 - ให้ข้าชักกระบี่ เจ้ายังไม่คู่ควร
เมื่อได้ยินเช่นนั้น โจวชิงอวิ๋นก็ค่อยๆ ดึงแขนกลับด้วยความสนใจอย่างยิ่ง
ตัวเขานอกจากสมองจะไม่ค่อยดีแล้ว ยังชมชอบการเสี่ยงโชคเป็นชีวิตจิตใจ คำพูดนี้ของเย่หลินจึงจุดประกายความสนใจของเขาขึ้นมาอย่างสิ้นเชิง
"พวกเราสองคนนัดประลองกันในอีกสามวันเป็นอย่างไร หากข้าพ่ายแพ้ ข้าจะยอมนับถือเจ้าเป็นพี่ใหญ่ และจะคอยรับฟังคำสั่งของเจ้าอยู่ตลอดเวลา"
"แต่หากข้าชนะ เจ้าจงมอบหยกประดับที่คอของเจ้าให้แก่ข้า เป็นอย่างไร"
เมื่อเย่หลินกล่าวจบ โจวชิงอวิ๋นก็เอื้อมมือไปจับหยกประดับที่คอของตนโดยไม่รู้ตัว
หยกประดับชิ้นนี้เขาได้มาจากแดนลับแห่งหนึ่ง จนถึงบัดนี้ก็ยังไม่รู้ว่ามีประโยชน์อันใด
แต่เมื่อลองคิดดู หากเย่หลินต้องคอยรับฟังคำสั่งของตนตลอดเวลาเล่า