เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 259 - ร่ำลา ก้าวสู่ฝ่ายใน
เมื่อได้เห็นภาพเหตุการณ์ตรงหน้า ทั้งเสวียนหู่และเย่หลินต่างพากันพูดไม่ออกด้วยความจนใจ
"เย่หลินหรือ"
ในตอนนั้นเอง เมิ่งอีหรานที่กำลังยื้อยุดอยู่กับซาอู๋เต้าก็เหลือบมาเห็นเย่หลิน แววตาคู่งามพลันเปล่งประกายยินดีอย่างล้นพ้น
นับตั้งแต่เย่หลินจากไปในคราวก่อน นางก็เฝ้าคิดถึงและปรารถนาจะได้พบหน้าเย่หลินอีกสักครั้ง ทว่าหลังจากวันนั้น เย่หลินก็ดูเหมือนจะอันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่เคยปรากฏตัวให้เห็นอีกเลย
มีเพียงเรื่องเล่าขานและตำนานอันเกรียงไกรของเย่หลินที่แว่วมาเข้าหูนางอย่างไม่ขาดสาย
ยามนี้เมื่อได้พบตัวจริงของเย่หลินอีกครั้ง นางจึงรู้สึกยินดีเป็นที่สุด
"คารวะศิษย์พี่"
เย่หลินยิ้มบางๆ พลางเอ่ยทักทาย
"เย่หลินหรือ ให้ตายสิ ข้าไม่ได้ตาฝาดไปใช่หรือไม่"