เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 242 - เปิดกล่องปริศนา
"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เจ้าสำนักจาง ข้าขอตัวลา"
เย่หลินกล่าวจบ ก็หันกายเดินออกจากคลังสมบัติ แล้วบินทะยานจากไปไกล
ในเวลานี้ สำนักจ่านเซียนไม่มีคุณค่าใดๆ ต่อเขาอีกต่อไปแล้ว
เมื่อมองดูแผ่นหลังของเย่หลิน จางจือเต้าก็ถือกระบี่เล่มเล็กในมือ รีบมุ่งหน้าไปยังภูเขาด้านหลังอย่างรวดเร็ว
ขอเพียงภายในสำนักจ่านเซียนมียอดฝีมือขั้นหยวนอิงคอยดูแลปกป้อง ทุกสิ่งทุกอย่าง ย่อมคุ้มค่าแล้ว
เย่หลินร่อนกายลงบนยอดเขาแห่งหนึ่งอย่างช้าๆ จากนั้นจึงนำกล่องไม้ทั้งห้ากล่องนั้นออกมา
"ให้ข้าดูหน่อยสิ ว่าสิ่งใดกันแน่ที่สามารถสืบทอดมายาวนานนับร้อยนับพันปีได้"
เย่หลินเปิดกล่องไม้กล่องแรกออกด้วยความคาดหวังเต็มเปี่ยม ทันใดนั้น ทวนยาวสีเงินเล่มหนึ่งก็ปรากฏสู่สายตา บนตัวทวนยาวสีเงิน มีประกายแสงเย็นยะเยือกวาบผ่านเป็นระยะ