เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 227 - ปืนใหญ่รวมพลังอันน่าสะพรึงกลัว
"ผู้มีจิตเมตตา ชะตาฟ้าลิขิต นี่คือลิขิตสวรรค์อย่างแท้จริง"
อู๋ซินยังคงรักษารอยยิ้มละไมไว้เช่นเดิม ราวกับว่าสรรพสิ่งในโลกหล้าที่อยู่ตรงหน้า ไม่อาจสั่นคลอนจิตใจของเขาได้เลย
เขามักจะแสดงรอยยิ้มเช่นนี้ต่อทุกคนเสมอ
"อย่าเลย ข้าไม่ได้มีวาสนาอันใดกับท่านหรอก"
เมื่อเห็นเช่นนั้น เย่หลินก็ก้าวถอยหลังไปสองสามก้าวโดยสัญชาตญาณ
"จริงด้วยสิ แม้แต่ท่านยังมาอยู่ที่นี่ แล้วพวกเจี้ยนอู๋ซวงเล่า"
"พวกเขาอยู่ที่แนวป้องกันที่สาม"
เมื่อได้ยินคำตอบของอู๋ซิน เย่หลินก็แอบอุทานในใจ แนวป้องกันที่สามอย่างนั้นหรือ เขตเทียนเหอแห่งนี้ได้สร้างแนวป้องกันไว้กี่ชั้นกันแน่
"ผู้มีจิตเมตตา เผ่าพันธุ์อสูรในครานี้มาด้วยความดุดันเกรี้ยวกราด เขตเทียนเหอของพวกเราย่อมต้องเตรียมการรับมือไว้ล่วงหน้ามากมาย แนวป้องกันที่สาม ก็คือปราการด่านสุดท้ายแล้ว"