เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 225 - กอบโกยแล้วถอยหนี
เย่หลินตวัดกระบี่ออกไปเล่มแล้วเล่มเล่า ทุกกระบี่ที่ฟาดฟันสามารถปลิดชีพสัตว์อสูรขอบเขตจินตันไปได้หลายสิบตัว
"ไม่ได้ ไม่อาจประมาทได้ ต้องรีบกอบโกยอีกระลอกแล้วรีบไป หากอยู่นานเกินไป อาจดึงดูดความสนใจจากเหล่าผู้มีพรสวรรค์ของเผ่าพันธุ์อสูรได้"
หลังจากเข่นฆ่าไปได้ครู่ใหญ่ เย่หลินก็ครุ่นคิดในใจ
อย่างไรเสียผู้ฝึกตนเผ่าพันธุ์มนุษย์โดยรอบต่างตกตายไปจนหมดสิ้นแล้ว ตัวเขาไม่มีกำลังหนุนใดๆ ทั้งสิ้น
ผู้มีพรสวรรค์ของเผ่าพันธุ์อสูรเหล่านั้นตนหาได้หวาดหวั่นไม่ ทว่าหากพวกมันรวมฝูงกันเข้ามาเป็นจำนวนมาก ตนอาจถูกดึงรั้งจนหมดเรี่ยวแรงได้
"หมื่นกระบี่คืนกำเนิด"
เมื่อเย่หลินกล่าวจบ กระบี่จูเสียก็ลอยเด่นขึ้นตรงหน้าอก พลังลมปราณทั่วร่างพุ่งพล่าน ควบแน่นเป็นกระบี่ยาวเล่มแล้วเล่มเล่า ลอยวนเวียนอยู่รอบกายเย่หลิน