เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 217 - วาสนาของชีเมิ่งเมิ่ง
"ศิษย์น้อง อย่าคิดมากไป ชายแดนในยามนี้ เหล่าสัตว์อสูรกับเผ่าพันธุ์มนุษย์กำลังคุมเชิงกันอยู่ พลังต่อสู้ระดับขอบเขตฮว่าเสินไม่อาจย่างก้าวเข้าสู่สนามรบได้ อีกทั้งหากผู้ฝึกตนขอบเขตหยวนอิงเหยียบย่างเข้าไปในสนามรบ ก็จะดึงดูดให้อสูรใหญ่ขอบเขตหยวนอิงฝ่ายตรงข้ามลงมือในทันที"
เมื่อเห็นเย่หลินลูบคางครุ่นคิด ชีเมิ่งเมิ่งย่อมรู้ดีว่าเย่หลินกำลังคิดสิ่งใดอยู่
ปัญหาข้อนี้มิได้มีเพียงเย่หลินคนเดียวที่สงสัย ศิษย์ทุกคนที่มารับภารกิจล้วนเคยเอ่ยถามนางมาแล้วทั้งสิ้น
ทว่านี่คือสนามรบ สัตว์อสูรเหล่านั้นหาใช่คนโง่เขลาไม่ พวกมันจะยอมยืนมองดูเจ้าเชิญผู้ยิ่งใหญ่ขอบเขตฮว่าเสินมาเข่นฆ่าบริวารของตนเองตามใจชอบได้อย่างไร
หากสัตว์อสูรโง่เขลาเช่นนั้น ขุมกำลังของพวกมันคงไม่อาจบดขยี้ภูเขาอู๋หมิงในทุกๆ ด้านเช่นนี้