เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 210 - ถึงเมืองซางไห่เฉิง
"ไปกันเถิด ได้ยินว่าตระกูลหลงใกล้จะเปิดศึกกับตระกูลหวังแล้ว พวกเรารีบไปดูความสนุกกันดีกว่า"
"ไปๆๆ เสี่ยวเอ้อร์ แปะโป้งไว้ก่อน รอพวกปู่มีเงินเมื่อใด จะนำมาจ่ายให้พร้อมกันทีเดียว"
กล่าวจบ ชายฉกรรจ์จำนวนมากต่างก็หยิบดาบใหญ่ข้างกายขึ้นมา แล้วเดินมุ่งหน้าออกไปนอกร้าน
"นายท่าน ไม่ทราบว่าต้องการรับสิ่งใดดีขอรับ"
ในเวลานี้ เสี่ยวเอ้อร์ที่พาดผ้าเช็ดหน้าไว้บนบ่ารีบเดินเข้ามาหาเย่หลินพลางค้อมกายถามอย่างนอบน้อม
เป็นเพราะชายฉกรรจ์เหล่านั้นนั่งล้อมจนเต็มร้าน ประกอบกับเย่หลินไม่ได้ตัวสูงใหญ่นัก จึงทำให้มองไม่เห็นเย่หลินในคราแรก
"นั่งลงคุยเป็นเพื่อนข้าสักครู่ สิ่งนี้ จะเป็นของเจ้า"
เย่หลินนำหินวิญญาณระดับต่ำก้อนหนึ่งวางลงบนโต๊ะพลางกล่าวด้วยรอยยิ้ม
"หิน... หินวิญญาณ"