เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 196 - เซวียเซิ่งผู้ถือดี
เย่หลินเดินมาที่ด้านหน้าโต๊ะ หยิบเนื้อสัตว์อสูรบนโต๊ะขึ้นมากินทันที
ไม่สนใจภาพลักษณ์ของตนเองแม้แต่น้อย ของที่กินได้โดยไม่ต้องจ่าย ไม่กินก็โง่เต็มทน
อีกทั้งเนื้อสัตว์อสูรประเภทนี้เมื่อกินเข้าไปแล้วมีประโยชน์ต่อร่างกายอย่างยิ่ง เพียงกลืนลงไปคำเดียว พลังลมปราณอันมหาศาลก็ไหลเวียนไปทั่วร่าง
สิ่งที่ทำให้เย่หลินรู้สึกประหลาดใจก็คือ อู๋ซินที่อยู่ด้านข้างก็ไม่ได้มีความสำรวมเลยแม้แต่น้อย หยิบเนื้อสัตว์อสูรขึ้นมากินเช่นกัน
"นักบวช ฝ่ายบำเพ็ญธรรมของพวกเจ้ามิได้ยึดถือการไม่เข่นฆ่า ไม่กินเนื้อสัตว์หรอกหรือ"
"ผู้มีจิตศรัทธา ในใจมีพุทธะก็เพียงพอแล้ว ข้าบำเพ็ญจิตแห่งพุทธะ มิได้บำเพ็ญองค์พุทธะ"
อู๋ซินยิ้มบางๆ แล้วเอ่ยตอบ
ได้ยินดังนั้น เย่หลินก็พยักหน้าเล็กน้อย