เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 193 - เข้าสู่เมืองเสินเจี้ยนเฉิง
พลันเห็นเบื้องหน้า มีเมืองอันโอ่อ่าสง่างามตั้งตระหง่านอยู่
เหนือตัวเมือง มีกระบี่ยาวโปร่งใสเล่มหนึ่งลอยเด่นอยู่กลางเวหา
รอบเมืองทั้งเมืองแผ่รังสีปราณกระบี่สายแล้วสายเล่าออกมา ปราณกระบี่กวัดแกว่งพาดผ่านไปทั่วทุกสารทิศ
บนประตูเมืองขนาดมหึมาที่สูงถึงร้อยเมตร กว้างห้าสิบเมตร มีภาพสลักกระบี่ยักษ์สองเล่มปรากฏอยู่
เพียงแค่จ้องมองดูครู่เดียว ก็ทำให้ดวงตาของคนเจ็บแปลบขึ้นมาทันที
เบื้องล่าง ผู้ฝึกตนต่างพากันก้าวเดินเข้าสู่เมืองด้วยสองเท้าอย่างสงบเสงี่ยม
เพราะเมืองเสินเจี้ยนเฉิง มีกฎห้ามบิน
ในฐานะขุมกำลังอันดับสองแห่งเขตเทียนเหอ ย่อมไม่มีใครกล้าท้าทายอำนาจของเมืองเสินเจี้ยนเฉิง
เย่หลินก็ก้าวเดินไปบนพื้นเหมือนกับผู้ฝึกตนคนอื่นๆ เดินเข้าสู่ตัวเมืองทีละก้าว