กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 167 - เสี่ยวหงแผลงฤทธิ์ สังหารพญาจระเข้
ตูม!
ได้ยินเพียงเสียงระเบิดดังกึกก้อง ร่างของเย่หลินถอยร่นอย่างรวดเร็ว
ส่วนพญาจระเข้ก็รู้สึกย่ำแย่ไม่แพ้กัน ผิวหนังที่เคยเปล่งประกายสีทองบัดนี้กลับหม่นหมองไร้แสง มองปราดเดียวก็รู้ว่าได้รับบาดเจ็บไม่เบา
"บัดซบ ระดับจินตันขั้นกลางถึงกับสามารถรับการโจมตีของข้าได้ตรงๆ แถมยังสะท้อนกลับมาทำร้ายข้าได้อีก"
เมื่อมองดูเย่หลินที่รักษาสมดุลร่างไว้ได้ในระยะไกล พญาจระเข้ก็อดไม่ได้ที่จะหวาดหวั่น
ทันใดนั้น พญาจระเข้ก็หมุนตัว หันหลังบินหนีไปไกล
มันใกล้จะทะลวงผ่านระดับจินตันก้าวเข้าสู่ระดับหยวนอิงแล้ว มันไม่อยากตายลงเช่นนี้
เมื่อกลายเป็นระดับหยวนอิง ในเขตศิษย์สายนอกแห่งนี้ มันก็สามารถเดินกร่างได้อย่างเต็มที่แล้ว