เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 161 - ฝักบัวเจ็ดสี
เมื่อมาถึงภูเขาผึ้งพิษ เย่หลินเหยียบสองเท้าลงบนพื้นดิน
ฝูงผึ้งพิษรอบด้านที่เห็นเขาต่างก็มีท่าทีเฉยเมย
หลังจากถูกเสี่ยวหงข่มขวัญไปเมื่อครู่นี้ พวกผึ้งพิษเหล่านี้ก็ไม่มีความกล้าที่จะลงมือกับเขาเลยแม้แต่น้อย
เมื่อยืนอยู่บนภูเขาผึ้งพิษ เย่หลินก็ก้าวเท้าเดินตรงไปยังยอดเขา
ตอนที่เขาล่อฝูงผึ้งพิษออกมาเมื่อครู่ เขาได้สังเกตเห็นแสงสว่างวาบเป็นระยะๆ บนยอดเขา ซึ่งน่าจะมีของล้ำค่าบางอย่างอยู่เป็นแน่
"ตามที่ศิษย์พี่เมิ่งกล่าวไว้ ภูเขาผึ้งพิษไม่มีผู้ใดกล้าเข้าใกล้มานานแล้ว เกรงว่าภายในนั้นอาจจะมีของล้ำค่าหลงเหลืออยู่ก็เป็นได้"
ตลอดทาง เย่หลินเดินหลบเลี่ยงฝูงผึ้งพิษจนกระทั่งถึงยอดเขา
บนยอดเขา มีถ้ำขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง ภายในถ้ำมีแสงสว่างวาบขึ้นมาเป็นระยะๆ