กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 157 - หลี่เซียวเหยาคารวะอาจารย์
เมื่อเวลาผ่านไป กลิ่นอายบนร่างของเย่หลินก็ยิ่งเข้มข้นขึ้น รากฐานยิ่งหยั่งลึก
ส่วนระดับพลัง ก็ยิ่งมั่นคงมากขึ้นเรื่อยๆ
ความสงสัยมากมายที่เคยเผชิญหน้าในอดีต ล้วนได้รับการคลี่คลายทีละข้อ
การบรรยายธรรม คือการที่คนรุ่นก่อนบอกเล่าประสบการณ์ที่ผ่านพ้นมา คนรุ่นหลังมีสิ่งที่ใช้อ้างอิง การก้าวเดินจึงราบรื่นไร้อุปสรรค
พริบตาเดียว เวลาสามวันก็ผ่านพ้นไป
เมื่อชิงเฟิงเจินเหรินหยุดบรรยายธรรม เย่หลินก็ลืมตาขึ้นด้วยความรู้สึกที่ยังไม่จุใจ
กำลังฟังเพลินๆ ก็ดันจบเสียแล้ว
"เอาล่ะ เวลาสามวันในการบรรยายธรรมสิ้นสุดลงแล้ว"
"สหายตัวน้อย เจ้ากับข้ามีวาสนาต่อกัน เจ้ายินดีจะกราบข้าเป็นอาจารย์หรือไม่"