กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 143 - สิ้นสุด
"อาจารย์ เป็นอาจารย์หนึ่งวัน ย่อมเป็น เอ้อ"
เมื่อเห็นเย่หลินมีท่าทีอึกอัก ฉู่เสวี่ยก็อดไม่ได้ที่จะถามด้วยความสงสัย
"ทำไมหรือ"
"ไม่มีอะไรหรอก อาจารย์ ท่านคืออาจารย์ของข้า และเป็นอาจารย์ของข้าตลอดชีวิต"
"วันหน้า เราต้องได้พบกันอีกแน่"
เมื่อได้ยินดังนั้น ฉู่เสวี่ยก็ระบายยิ้มออกมา รอยยิ้มนั้นช่างเบิกบานยิ่งนัก
"ข้ารู้ เจ้าคือมังกรซ่อนเร้น ไม่ได้คู่ควรกับที่แห่งนี้ วันข้างหน้า ชื่อเสียงของเจ้าจะต้องโด่งดังไปทั่วหล้า ข้าตั้งตารอให้วันนั้นมาถึงอย่างใจจดใจจ่อทีเดียว"
"อาจารย์ วันหน้าพบกันที่จุดสูงสุด"
เย่หลินกล่าวจบ ฉู่เสวี่ยก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมา