เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 117 - สร้างรากฐานขั้นสูงสุด
เย่หลินเดินทางมาถึงหน้าประตูโถงใหญ่เพียงลำพัง
ภายในโถงใหญ่ ผู้อาวุโสทั้งเก้ายืนรออยู่ก่อนแล้ว
เย่หลินก้าวเท้าเดินเข้าไปในโถงใหญ่ บานประตูใหญ่เบื้องหลังปิดลงเสียงดังสนั่น
การประชุมสำนัก โดยทั่วไปล้วนเป็นการหารือเรื่องสำคัญ นอกจากระดับผู้บริหารแล้ว ศิษย์คนใดก็ไม่อนุญาตให้แอบฟัง
"พวกเราน้อมคารวะบุตรศักดิ์สิทธิ์"
เย่หลินเดินไปตามระเบียงทางเดินอันยาวเหยียด ผู้อาวุโสรอบด้านต่างพากันค้อมกายคารวะเย่หลิน
ส่วนฉู่เสวี่ยเพียงแค่ยืนนิ่ง นางคืออาจารย์ของเย่หลิน ฐานะอาจารย์กับศิษย์นั้นยิ่งใหญ่เทียมฟ้า ดังนั้นจึงไม่ต้องคารวะ
เมื่อเดินมาถึงตำแหน่งประธาน มองดูก้าอี้ทองคำตรงหน้า เย่หลินไม่ได้นั่งลงไป
เก้าอี้ตัวนี้มีเพียงประมุขสำนักเท่านั้นจึงจะมีคุณสมบัตินั่งได้ เวลานี้ประมุขสำนักยังไม่ได้เร้นกาย หากเขานั่งลงไป นั่นก็คือการล่วงเกินเบื้องบน