กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 96 ยุติเวรกรรม
พรวด
พลันได้ยินเสียงกระบี่ยาวแทงทะลุร่าง หลินจื่อเซิ่งชูกระบี่ยาวด้วยใบหน้าไม่อยากจะเชื่อ เขาค่อยก้มศีรษะมองร่างกายของตนเอง
"เป็นไปได้อย่างไร"
เย่หลินดึงกระบี่ยาวออก รูม่านตาของหลินจื่อเซิ่งเบิกกว้าง กระบี่ยาวในมือร่วงหล่นลงพื้นส่งเสียงดังกังวาน ร่างทั้งร่างคุกเข่าลงข้างหนึ่งเบิกตากว้างมองเย่หลิน
กระบี่ดับสูญ กระบี่ออกจากฝัก ย่อมหมายถึงความตาย
"ตายเสีย"
เย่หลินแค่นเสียงเย็นชาตวัดกระบี่ยาวฟาดฟันเข้าใส่ศีรษะของหลินจื่อเซิ่ง
วินาทีต่อมา พลังจิตวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัวสายหนึ่งเข้าปกคลุมเย่หลิน หลินจื่อเซิ่งมีใบหน้าบิดเบี้ยวขณะมองเย่หลิน
"ไอ้เด็กเหลือขอ เจ้ากล้าดีอย่างไร"