กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 70 - เมืองชิงซานถูกสังหารหมู่
"บุปผาร้อยสีนั่นมีประโยชน์อย่างมากสำหรับข้า หากเป็นไปได้ เจ้าต้องนำมันออกมาให้จงได้ ถึงเวลานั้น ข้าสามารถนำของวิเศษระดับเดียวกันมาแลกเปลี่ยนกับเจ้าได้"
"สิ่งที่ท่านอาจารย์ต้องการ ข้าจะทุ่มเทอย่างสุดความสามารถ"
เย่หลินโค้งคำนับฉู่เสวี่ยพลางเอ่ย ตอนนี้ฉู่เสวี่ยคือผู้สนับสนุนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา อีกทั้งยังคอยช่วยเหลือเขามากมาย เรื่องนี้ เขาต้องช่วยอย่างแน่นอน
"เช่นนั้นก็ดี ข้าเชื่อมั่นในตัวเจ้า"
ฉู่เสวี่ยกล่าวจบก็ลุกขึ้นเดินออกจากห้องไป
ทิ้งไว้เพียงกลิ่นหอมกรุ่นที่ลอยอบอวลอยู่ในอากาศ
เมื่อมองแผ่นหลังของฉู่เสวี่ยที่หายลับไป เย่หลินก็ลูบคาง บุปผาร้อยสีนี้คือสิ่งใดกัน เขาไม่เข้าใจเลย