เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 17 - วิชาควบคุมกระบี่
"จอมยุทธ์น้อย ขออาหารให้ข้าสักหน่อยเถิด ข้าไม่ได้กินอะไรมาสามวันแล้ว"
ขอทานเฒ่าที่กำลังก้มหน้าอยู่จู่ๆ ก็เงยหน้าขึ้น เย่หลินมายืนอยู่ตรงหน้าเขาตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่อาจทราบได้
ขอทานใช้มือสกปรกคว้าชายเสื้อคลุมของเย่หลินพร้อมกับอ้อนวอนด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
เสื้อคลุมที่เคยขาวสะอาดบริสุทธิ์ บัดนี้ถูกมือของขอทานเฒ่าขยำจนเกิดรอยเปื้อนสีดำวงใหญ่
"คุณชาย อย่าไปเชื่อเขา เขาหลอกท่าน ขอทานเฒ่าคนนี้มาขอทานที่นี่ทุกวัน ไม่เห็นจะอดตายเสียที"
หญิงสาวที่อยู่ด้านข้างเอ่ยเตือนเย่หลินด้วยความหวังดี
"ไม่เป็นไร ผู้อาวุโส ด้านหน้ามีโรงเตี๊ยมพอดี วันนี้ข้าเป็นเจ้ามือ ท่านสามารถกินได้เต็มที่เลย"
เมื่อเย่หลินกล่าวจบ ดวงตาขุ่นมัวของขอทานเฒ่าก็เป็นประกายขึ้นมาทันที
"จริงหรือ"