เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 2 - จางเหลียงพบวาสนาอีกครั้ง
หลังจากเย่หลินจากไปครึ่งชั่วยาม ชายร่างกำยำคนหนึ่งก็เดินตรงไปยังป้ายหินที่ภูเขาด้านหลัง ชายร่างกำยำผู้นี้ก็คือจางเหลียง
"ไม่เลวเลยจริงๆ พระจันทร์คืนนี้ช่างเหมาะเจาะพอดิบพอดี"
มองดูดวงจันทร์กลมโตบนท้องฟ้า จางเหลียงพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ
เหตุผลที่เขามาฝึกฝนที่ภูเขาด้านหลังอันเงียบสงัดไร้ผู้คน ก็เพราะเมื่อหลายวันก่อนตอนที่เขาปล้นศิษย์รับใช้ที่เพิ่งเข้าสำนัก เขาได้พบเคล็ดวิชาระดับหวงขั้นสูงในตัวของศิษย์รับใช้คนนั้น
วิชาจันทราเทวะ การฝึกฝนเคล็ดวิชานี้ต้องใช้พลังปราณและพลังแห่งแสงจันทร์ จะทำให้ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว
ระดับหวงขั้นสูง นั่นคือเคล็ดวิชาที่ศิษย์สายนอกเท่านั้นถึงจะมีโอกาสได้สัมผัส เขารู้ดีถึงหลักการที่ว่าการครอบครองของล้ำค่าคือความผิด ดังนั้นทุกครั้งที่ตกดึกไร้ผู้คน เขาจึงแอบมาฝึกฝนที่ภูเขาด้านหลังอันรกร้างเพียงลำพัง