กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 92 ให้พายุฝนโหมกระหน่ำรุนแรงกว่านี้เถอะ
เมื่อซ่งอานหนิงลืมตาขึ้น เธอเก็บเถาวัลย์เขียวแล้วสัมผัสถึงการเปลี่ยนแปลงในร่างกายของตนเอง
เถาวัลย์เขียวถักทอเป็นร่มสีเขียวขนาดใหญ่เหนือศีรษะของเธอ ทำให้ไม่มีน้ำฝนหยดลงมาโดนตัวซ่งอานหนิงแม้แต่หยดเดียว
เธอเดินเข้าไปประคองเฉิงเฟิงที่ยื่นมือมาจับเธอไว้เพื่อพยุงตัวลุกขึ้น เขาเช็ดคราบเลือดที่มุมปาก ในที่สุดก็จบลงเสียที นึกว่าตัวเองจะต้องมาจบชีวิตลงที่นี่เสียแล้ว
มีผู้คนมากมายที่ต้องมาเสียชีวิตจากการถูกลูกหลงในตอนที่ยอดฝีมือเลื่อนระดับ ไม่นึกเลยว่าเขาจะมีวันนี้กับเขาด้วย