กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 24 หินก้อนเรียบเนียนหนึ่งก้อน
“อานหนิง พี่สาวอวี้ ฉันมาแล้ว ฮัลโหล ซีเล่อ”
ซีเล่อหมอบอยู่ข้างเตาไฟ ใจจดจ่ออยู่กับซาลาเปา
อานหนิงหยิบโต๊ะพับออกมา กางออก แล้วยกซาลาเปาขึ้นมาวาง คนละชามน้ำซุป และเทให้ซีเล่อด้วยนิดหน่อย
“ซีเล่อ มันร้อนนะ ระวังหน่อย”
“มาเถอะ ไม่ต้องเกรงใจ กินกันเลย”
ซาลาเปาขนาดเท่ากำปั้น แป้งบางเฉียบ ไส้ข้างในส่วนใหญ่เป็นผักกาดขาว แครอทช่วยให้สีสันดูน่ากินขึ้น และกุ้งแห้งตัวเล็กช่วยเพิ่มรสชาติ
ซ่งอานหนิงกินไปห้าลูก ซีเล่อกินไปหนึ่งลูก พี่สาวอวี้กินคำละสามลูกจนจำไม่ได้ว่ากินไปเท่าไหร่แล้ว
อานหนิงแบ่งส่วนที่เหลือให้ทั้งสองคน “พวกนี้เอาติดมือกลับไปนะ พรุ่งนี้เช้าค่อยเอามาอุ่นกิน”