เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 302 โจรหนึ่งคนขวางด่าน
หานหลงจื่อไหนเลยจะคาดคิดว่า ในตอนนั้นตนเพียงชั่ววูบด้วยความโกรธเคือง จึงขวางทางศิษย์ภูเขาหิมะใหญ่ผู้นี้ แม้ตนจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบ แต่กลับถูกไอ้ผีน้อยผู้นี้จดจำความแค้นเอาไว้ จนถึงกับมาดักรอขวางทางในเวลานี้เพื่อแย่งชิงวาสนาของเขา?
ความรู้สึกเช่นนี้ ราวกับตอนแรกที่เผลอไปตีสุนัขขี้เรื้อนข้างทางตัวหนึ่งเข้า แล้วถูกมันกัดกลับมาทีหนึ่ง เดิมทีก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก เพียงคิดจะหาโอกาสฆ่ามันทิ้งเสียก็เท่านั้น แต่กลับไม่คาดคิดว่าในขณะที่ตนกำลังครุ่นคิดว่าจะจัดการฆ่าสุนัขขี้เรื้อนตัวนี้อย่างไร เจ้าตัวแสบนี่กลับมาดักรออยู่ที่หน้าประตูบ้านเพื่อจะกัดตนให้ตายเสียอย่างนั้น
ความรู้สึกเช่นนี้ ช่างน่าขันและน่าโกรธเคืองยิ่งนัก คิดดูเถิดว่าเขาผู้เป็นหนึ่งในสี่ยอดอัจฉริยะแห่งทะเลทรายตะวันตกผู้สง่างาม เคยถูกผู้ใดบีบบังคับเช่นนี้มาก่อนที่ไหนกัน?
หากศิษย์ภูเขาหิมะใหญ่ผู้นี้เข้ามาในเตาหลอมโอสถแล้วใช้พลังฝีมือแย่งชิงวาสนาของตนไปก็ยังพอทำเนา แต่ทว่าวาสนาที่ตนต้องเสี่ยงอันตรายจากการถูกหมอกโอสถกัดกร่อน แย่งชิงมาจากเหล่าอัจฉริยะฟ้าประทานทั้งหลายนั้น เขากลับไม่เต็มใจที่จะมอบให้ผู้ใด