ตอนที่ 297 สวนเซียนปรากฏ

ตอนที่ 297 สวนเซียนปรากฏ

“ตู้ม ตู้ม ตู้ม…”

เหนือแอ่งกระทะ เมฆทมิฬปกคลุมหนาแน่น มีเสียงฟ้าร้องอื้ออึงดังแว่วมาเป็นระยะ

สิ้นเสียงฟ้าร้อง ก็เห็นอสรพิษสายฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วนแลบแปลบปลาบอยู่ในชั้นเมฆ สุดท้ายสายฟ้าเหล่านั้นกลับรวมตัวกัน กลายเป็นอสนีม่วงเก้าสายที่หนาเท่าถังน้ำ พุ่งลงมาจากฟากฟ้าฟาดลงกลางแอ่งกระทะ

อานุภาพนี้หนักหน่วงยิ่งนัก ราวกับจะสั่นสะเทือนผืนปฐพีให้สะท้านสะเทือน ผู้บำเพ็ญระดับเคลื่อนวิญญาณที่อยู่ขอบแอ่งกระทะถึงกับยืนไม่อยู่ รู้สึกวิงเวียนศีรษะ แก้วหูชาหนึบ โลหิตปราณในกายถูกกระตุ้นจนไหลย้อนกลับ รีบหนีตายกลับมาอย่างสุดชีวิต จนกระทั่งหนีออกไปไกลกว่าร้อยจั้งถึงกล้าหยุดฝีเท้าดู แต่ละคนหน้าถอดสี ไม่กล้าเข้าใกล้ขอบแอ่งกระทะอีกโดยง่าย