ตอนที่ 270 สะพานศิลา

ตอนที่ 270 สะพานศิลา

“ข้ามภูเขาลูกนี้ไป ก็จะเป็นเส้นชีพจรค่ายกลที่บรรพชนตระกูลข้าเฝ้าอยู่ เจ้าควรปล่อยข้าได้แล้วกระมัง?”

ยามนี้ ฟางสิงได้พาฉู่ฉือมาถึงชายขอบดินแดนเร้นลับแล้ว หลังจากมัดผู้รับใช้ชราอาภรณ์เทาไว้ เขาพบว่าที่นี่เป็นเพียงภูเขาเตี้ย ๆ สูงไม่เกินสามร้อยจั้ง สภาพภูเขาลาดชัน มีทางเล็ก ๆ คดเคี้ยวตรงขึ้นสู่ยอดเขา ข้าง ๆ ยังมีทางเดินเล็ก ๆ อีกสายที่สามารถอ้อมผ่านภูเขาไปได้ ตามที่ผู้รับใช้ชราผู้นี้กล่าว บรรพชนแสงทองอะไรนั่นของพวกมันก็อยู่หลังภูเขาลูกนี้ กำลังเฝ้าเส้นชีพจรค่ายกลสายหนึ่งอยู่

“ดี เจ้ากลืนโอสถเม็ดนี้ลงไปก่อน แล้วเข้าไปอยู่ในถุงเก็บของเสีย!”

ฟางสิงพิจารณาดูครู่หนึ่ง แล้วโยนโอสถสงบจิตให้ผู้รับใช้ชราเม็ดหนึ่ง

ผู้รับใช้ชราจนปัญญา ทว่าชีวิตน้อย ๆ อยู่ในมือผู้อื่น จะขัดขืนก็ไม่ได้ จึงจำต้องกลืนลงไป

ฟางสิงจับผู้รับใช้ชรายัดใส่ถุงเก็บของ จากนั้นก็ดึงแขนเสื้อฉู่ฉือแล้วทะยานขึ้นสู่ยอดเขา