ตอนที่ 239 ข้าเป็นรากฐานแห่งมรรคสีทองจริง ๆ!

ตอนที่ 239 ข้าเป็นรากฐานแห่งมรรคสีทองจริง ๆ!

“ข้าประเมินเจ้าเด็กนั่นต่ำไป!”

ฉู่ไท่ซ่างเหินเมฆากลับสำนักมรรคาราชันพร้อมกับองค์ชายรัชทายาทฉู่หวงและคนอื่น ๆ องค์ชายรัชทายาทฉู่หวงสีหน้าเรียบเฉย เอ่ยอย่างเย็นชาว่า “ข้าคิดว่ามันเป็นเพียงบ่าวรับใช้ของนิกายร้อยอสูรที่ซ่อนตบะบางส่วนไว้ หวังจะลอบเข้าเทือกเขาหิมะใหญ่เพื่อหาโอกาสวาสนา แต่ไม่นึกเลยว่ามันจะได้รับการยอมรับจากบรรพชนว่านหลัวได้รวดเร็วถึงเพียงนี้ เห็นได้ชัดว่าคนผู้นี้มีเล่ห์เหลี่ยมอยู่บ้าง มิอาจมองข้ามไปได้!”

ฉู่ไท่ซ่างสีหน้ามืดครึ้มเช่นกัน กล่าวว่า “แม้ปีศาจเฒ่าว่านหลัวจะดูเฮฮาไปวัน ๆ แต่ก็ไม่ใช่คนที่ควรล่วงเกินได้ง่าย ๆ ในเมื่อเจ้าเด็กนั่นได้รับการคุ้มครองจากเขา เจ้าก็อย่าเพิ่งไปยุ่งกับมันชั่วคราว เพื่อป้องกันไม่ให้เสียการใหญ่ สิ่งที่เร่งด่วนที่สุดในตอนนี้คือการแย่งชิงคุณสมบัติสืบทอดพิณสายมังกรมาให้ฉู่ฉือต่างหาก กว่าจะเกลี้ยกล่อมให้เฒ่าหูฉินยอมตกลงได้นั้นยากเย็นนัก อย่าได้พลาดโอกาสนี้ไป!”