กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 237 กฎเกณฑ์ที่ถูกทำลาย
“บรรพชนว่านหลัว?”
“ผู้อาวุโสว่านหลัว?”
“ปีศาจเฒ่าว่านหลัว?”
“ว่านหลัว?”
“ว่านหลัว ไอ้เฒ่าสารเลวเจ้ามุดหัวอยู่ในรูเต่าที่ไหนกัน?”
“ไอ้หนู เจ้าตามหาข้าหรือ?”
“ให้ตายเถอะ…”
ยามนี้ฟางสิงกำลังตามหาปีศาจเฒ่าว่านหลัวอยู่ในโถงใหญ่ของสำนักว่านหลัว เขาเดินหาไปหลายโถงแต่ไร้ซึ่งเสียงตอบรับ จึงคิดในใจว่าปีศาจเฒ่าว่านหลัวไม่อยู่หรือไร? เขาจึงกล้าด่าทอออกมาหนึ่งคำ ทว่าคาดไม่ถึงว่าเสียงเพิ่งจะขาดหายไป เสียงแหบพร่าดุจเสียงฆ้องแตกของปีศาจเฒ่าว่านหลัวก็ดังขึ้นข้างหูฉับพลัน ทำเอาฟางสิงตกใจจนดวงจิตและดวงกายสลาย ส่งเสียงร้องประหลาดกระโดดถอยหลังไปไกลกว่าสิบจั้ง
ปีศาจเฒ่าว่านหลัวผมเผ้ายุ่งเหยิง สายตาเลื่อนลอย ในมือโอบกอดกองยันต์หยกเอาไว้ ดูท่าทางกำลังอยู่ในช่วงสำคัญของการตระหนักเคล็ดวรยุทธ์ เขาจ้องมองฟางสิงอยู่ครู่ใหญ่จึงนึกขึ้นได้ “ไอ้สารเลวน้อย เจ้าเมื่อครู่ด่าข้าอยู่ใช่หรือไม่?”