ตอนที่ 229 โชคหรือเคราะห์

ตอนที่ 229 โชคหรือเคราะห์

“เดินอยู่ริมฝั่งบ่อยครั้ง มีหรือจะไม่เปียกเท้า…”

“เดินถนนยามค่ำคืนบ่อยครั้ง ย่อมต้องพบเจอผีเข้าสักวัน…”

“ล่าห่านป่าบ่อยครั้ง ไม่ช้าก็เร็วต้องถูกจิกตาเข้าสักครา…”

ภายในโถงใหญ่สีดำที่ว่างเปล่า ฟางสิงถือไม้กวาดพลางถอนหายใจพลางกวาดพื้นซึ่งเดิมทีก็ไม่มีสิ่งใดอยู่แล้ว เสียงของเขานั้นช่างขมขื่นเหลือแสน ช่างไร้หนทางเหลือประมาณ และช่างโศกเศร้าเหลือเกิน รู้สึกราวกับว่าทั้งชีวิตของตนได้ตกต่ำลงสู่จุดต่ำสุดจนยากจะถอนตัว ในยามนี้จิตใจของเขาตายด้านยิ่งกว่าหลวงจีนชราเสียอีก จนถึงขั้นมีความคิดที่จะออกบวชเสียแล้ว

ใครจะไปคิดกันเล่าว่า ตนเองจะมาพบผู้สร้างหน้ากากผีหมื่นตาข่ายในส่วนลึกของเทือกเขาหิมะใหญ่ได้?

หลังจากได้ล่วงรู้ความจริงอันน่าสะพรึงกลัวนั้น ฟางสิงก็รู้สึกราวกับว่าตนเองถูกตอกตรึงอยู่บนเสาแห่งความอัปยศของพวกโจรไปเสียแล้ว!

ใครจะไปสวมหน้ากากที่ช่างหลอมอาวุธสร้างขึ้นไปหลอกลวงช่างหลอมอาวุธกัน?

นี่มันไม่ต่างอะไรกับการสวมฉลองพระองค์มังกรไปหลอกลวงฮ่องเต้เลย!