เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 224 ปล้นชิงตลอดทาง
โม่หยางส่งสัญญาณเล็กน้อย คนสองคนที่อยู่ข้างกายเขาก็เดินตรงไปยังด้านข้างของอิงเฉี่ยวเฉี่ยว ส่วนตัวเขาเองนั้นไพล่มือไว้ด้านหลังแล้วค่อย ๆ เดินเข้ามาหาอิงเฉี่ยวเฉี่ยวพลางกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “บอกตามตรง หุบเขาเบื้องหน้ามีอาคมอยู่แห่งหนึ่ง ข้าคำนวณจนเกือบจะเสร็จสิ้นแล้ว ทว่ายังต้องการคนผู้หนึ่งเข้าไปในหุบเขาหิมะเพื่อช่วยข้าหนุนดวงตาค่ายกล เพื่อให้ข้ามีโอกาสนำยันต์ต้านค่ายกลที่อยู่ข้างในออกมาได้ แต่ศิษย์น้องหญิงเฉี่ยวเฉี่ยวไม่ต้องกังวล ข้ารับรองกับเจ้าว่า หากยืมตัวคนรับใช้ของเจ้าไป ข้าจะคืนโอกาสในการเข้าสู่ส่วนลึกของเทือกเขาหิมะใหญ่อย่างปลอดภัยให้แก่เจ้าหนึ่งครั้ง…”
อิงเฉี่ยวเฉี่ยวตกใจอย่างยิ่ง รีบขวางหน้าฟางสิงไว้แล้วร้องว่า “เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทางเด็ดขาด เจ้าอย่าได้หวัง!”
โม่หยางส่ายหน้าอย่างจนใจ เริ่มมีความอดทนน้อยลงพลางกล่าวว่า “ก็แค่คนรับใช้คนหนึ่งเท่านั้น เจ้าจะขี้เหนียวไปทำไมกัน?”
อิงเฉี่ยวเฉี่ยวเต็มไปด้วยโทสะกล่าวเสียงกร้าวว่า “พี่ชายเสี่ยวจิ่วไม่ใช่คนรับใช้ ใครกล้าแตะต้องเขา ข้าจะสู้ตายกับพวกเจ้า!”
“หึ ช่างเป็นความสัมพันธ์ระหว่างนายบ่าวที่ลึกซึ้งยิ่งนัก…”