กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 214 กราบอาจารย์ตำหนักเสียงเหมันต์
“พวกเจ้าเป็นคนของนิกายใดกัน? พุ่งชนเรือเหาะเวทของพวกเราแล้วไม่ขอขมา กลับยังให้พวกเราหลีกทางให้อีกหรือ?”
ผู้อาวุโสโม่เหยรู้สึกโกรธเคืองเล็กน้อย เขาปลดปล่อยกลิ่นอายกดดันเข้าใส่รถศึกคันนั้น
รถศึกสีเงินหยุดลงและลอยค้างอยู่กลางสุญตา รถศึกคันนี้สูงถึงสิบจั้งและยาวถึงยี่สิบจั้ง ผิวภายนอกส่องประกายแวววาว สลักอักขระซับซ้อนเอาไว้ หินวิญญาณชนิดต่าง ๆ ถูกฝังลงบนตัวรถเรียงรายเป็นค่ายกลเวท และค่ายกลราคาแพงเหล่านี้เองที่ทำให้รถศึกคันนี้มีความสามารถในการเคลื่อนที่ในพริบตาผ่านสุญตา ทว่าแม้รถศึกจะหยุดลง คนบนรถกลับไม่มีทีท่าว่าจะปรากฏตัวออกมา เมื่อเผชิญกับแรงกดดันแห่งอำนาจของผู้อาวุโสโม่เหย อีกฝ่ายกลับรู้สึกราวกับเป็นเรื่องตลกและไม่รับรู้ถึงสิ่งใดเลย
“แค่ระดับสร้างฐานระยะต้น ก็กล้ามาขวางทางหน้ารถศึกของตระกูลโม่แล้วหรือ?”
เสียงแค่นหัวเราะดังออกมาจากภายในรถศึก กลิ่นอายสายหนึ่งพุ่งออกมาอย่างกะทันหันราวกับจะปกคลุมไปทั่วทั้งผืนฟ้า
“ระดับสร้างฐานระยะกลาง…”
ผู้อาวุโสโม่เหยตกใจทันที สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน