กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 206 คนชั่วที่ถูกขัดเกลา
ช่วงสองสามวันนี้ฟางสิงรู้สึกว่างจนตัวสั่น ประกอบกับเพิ่งสร้างฐานสำเร็จ มีพละกำลังเต็มเปี่ยมแต่กลับไม่มีคู่ต่อสู้ให้ประมือด้วย จึงรู้สึกหงุดหงิดไม่น้อย ในใจเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ เดิมทีเขายังคิดจะหยอกล้อเย่กูอิน แต่เมื่อเห็นพิณเหยาหยกนี้ก็นึกถึงเรื่องที่นางไล่ล่าตนมาตลอดทาง ความแค้นจึงบังเกิด เขาพลิกฝ่ามือเกี่ยวเบา ๆ แย่งพิณเหยาหยกนั้นมาไว้ในมืออย่างง่ายดาย
ร่างของเขาถอยกรูดออกไปสามจั้ง หัวเราะหึ ๆ กล่าวว่า “ยัยขายาว ตอนนั้นเจ้าใช้พิณนี้รังแกท่านปู่น้อยอย่างหนักหน่วง วันนี้ท่านปู่น้อยจะทำลายพิณพัง ๆ ของเจ้าเสีย ดูซิว่าเจ้าจะเอาอะไรมาอวดเบ่งอีก…”
กล่าวจบเขาก็ใช้สองมือโอบกอด แล้วออกแรงฟาดพิณเหยาหยกเข้ากับผนังศิลาข้างกาย
“ปัง…”
เขาใช้พลังแท้จนหมดสิ้น ใช้พิณเหยาหยกต่างกระบองใหญ่ ฟาดจนผนังศิลานี้สั่นสะเทือน ฝุ่นผงจำนวนมากร่วงหล่นลงมา
“นั่นคืออาวุธเร้นลับที่อาจารย์ข้าประทานให้ เจ้าเด็กเหลือขอ เจ้ากล้าหรือ?”
เย่กูอินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่งยิ่งกว่าเดิม