เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 171 งานเลี้ยงเหยาฉือในรอบร้อยปี
กล่าวถึงคนของตำหนักฝูเหยาที่ยังเดินทางไปได้ไม่ไกลนัก เนื่องจากเซวียนซื่อเหนียงผู้เป็นนายมีเรื่องกังวลใจ ราชรถหยกจึงไม่ได้บินเร็วมากนัก เพียงเคลื่อนที่ไปข้างหน้าด้วยความเร็วคงที่ ภายนอกของราชรถหยกดูไม่ใหญ่โตนัก แต่ภายในกลับดูราวกับโถงตำหนัก ทั้งยังมีสมบัติวิญญาณและอาวุธเวทแปลกตาประดับประดาอยู่ภายใน ดูสูงค่าเกินบรรยาย
เซวียนซื่อเหนียงใช้มือขวาประคองหน้าผาก นั่งอยู่บนตั่ง คิ้วขมวดมุ่นเล็กน้อย ราวกับกำลังครุ่นคิดเรื่องบางอย่างอยู่
ส่วนเบื้องหน้าของนาง เสี่ยวหมานที่เปลี่ยนมาสวมชุดกระโปรงสีขาวนั่งอยู่ นางก้มหน้าต่ำ หลั่งน้ำตาอย่างเงียบเชียบ
“อารามภูเขาวิญญาณ… อารามภูเขาวิญญาณ… หลังจากการดับพุทธะ พวกเจ้าไม่ถามไถ่เรื่องทางโลกมาเกือบหมื่นปี แต่บัดนี้กลับต้องการทำสิ่งใดกันแน่?”
เซวียนซื่อเหนียงครุ่นคิดอยู่เป็นนาน ก็ยังไม่เข้าใจจุดประสงค์ของพระสงฆ์สุราเนื้อ
นางไม่เชื่อคำกล่าวอ้างของพระสงฆ์สุราเนื้อที่ว่าเข้ามาแทรกแซงเรื่องนี้เพียงเพราะต้องการตอบแทนบุญคุณฟางสิง อีกทั้งพระสงฆ์สุราเนื้อยังแสดงท่าทีแข็งกร้าวอย่างผิดปกติ ทั้งยังจงใจบีบบังคับให้นางออกจากหนานจาน ดังนั้นนางจึงปักใจเชื่อว่าเบื้องหลังของพระสงฆ์สุราเนื้อ จะต้องมีราชโองการมรรคาจากอารามภูเขาวิญญาณอย่างแน่นอน
เพียงแต่กลุ่มพระสงฆ์เหล่านี้ต้องการทำสิ่งใดกันแน่ นางกลับคิดไม่ตก