เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 169 พระสงฆ์สุราเนื้อชำระหนี้
พร้อมกับเสียงถอนหายใจแผ่วเบานั้น ที่นอกประตูภูเขาสำนักชิงอวิ๋น พระภิกษุรูปร่างสูงใหญ่รูปหนึ่งค่อย ๆ เดินเข้ามา ท่านดูเหมือนจะเดินช้ามาก ทว่าความเร็วนั้นกลับรวดเร็วยิ่งนัก เพียงก้าวเบา ๆ ก็เป็นระยะทางหนึ่งร้อยจั้ง ในชั่วพริบตาเดียวก็ผ่านประตูภูเขาไปแล้ว ข้ามผ่านขุนเขาอวิ๋นอิ่นทั้งสองลูก ตรงมายังทิศทางของขุนเขาศิลาลอย เมื่อเสียงเพิ่งจะดังขึ้นดูเหมือนยังอยู่ภายนอกประตูภูเขา แต่เมื่อกล่าวจบ คนก็มาถึงแล้ว
ในระหว่างกระบวนการนี้ ฝ่ามือที่ท่านย่าฉียนแห่งตำหนักฝูเหยาตบลงมาก็แข็งค้างอยู่กลางอากาศ พร้อมกับประโยคนั้นที่ดังขึ้น วิกฤตคุกคามเย็นเยียบที่ไม่อาจระบุได้สายหนึ่งได้เข้าครอบงำนางไว้อย่างแน่นหนา ราวกับเป็นอาคมสะกดวิญญาณ ทำให้ฝ่ามือนี้ของนางไม่กล้าตบลงไป แม้แต่พลังเพียงน้อยนิดก็ไม่กล้าปลดปล่อยออกมา เพราะนางรู้ดีว่าหากพลังถูกปลดปล่อยออกมา นางจะต้องสิ้นชีพมรรคาสลายในทันที
คนอื่น ๆ ที่อยู่หน้าจวนถ้ำต่างก็มองไปยังพระภิกษุรูปนั้นด้วยความประหลาดใจ ทว่ากลับเห็นคนผู้นี้สูงกว่าหนึ่งจั้ง รูปร่างกว้างใหญ่ แต่กลับผอมแห้งจนน่าตกใจ เหลือเพียงหนังหุ้มกระดูก ก้มหน้าหลับตา กลิ่นอายราบเรียบไร้ระลอก