ตอนที่ 167 ผู้มาเยือนจากแดนบูรพา

ตอนที่ 167 ผู้มาเยือนจากแดนบูรพา

แม้แต่เจ้าสำนักเฉินเสวียนหัวและผู้อาวุโสถ่ายทอดวิชาทั้งสามที่อยู่ข้าง ๆ ต่างก็ชะงักงันไปพร้อมกัน ดวงตาเบิกกว้างจนกลมโต

คำว่าเคล็ดเร้นลับและมหามรรคาแกนทองทั้งหกตัวอักษรนั้นตรึงดวงจิตวิญญาณของพวกเขาไว้อย่างแน่นหนา ราวกับเป็นคาถาสังหารชีวิต

เคล็ดเร้นลับที่สามารถบรรลุมหามรรคาแกนทองได้เชียวหรือ นี่นับเป็นสมบัติล้ำค่าที่ประเมินมิได้ หากได้เคล็ดวิชานี้มา ก่อแก่นทองพิสูจน์มรรค มิใช่ว่าจะทะยานขึ้นสู่ฟ้า เห็นความจริงกระจ่างแจ้งในมรรคาหรอกหรือ

“ขอบพระทัยเจ้าแม่…”

หลังจากผู้อาวุโสชิงเหนี่ยวได้สติก็รีบคุกเข่าลงทันทีด้วยความปิติยินดีอย่างหาที่สุดมิได้ พร้อมกับขอบพระทัยเซวียนซื่อเหนียง

เซวียนซื่อเหนียงชะงักไปเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “ไม่ต้องทำถึงเพียงนี้ ลุกขึ้นเถิด!”

นางกล่าวพลางหยิบแผ่นหยกเปล่าออกมาแผ่นหนึ่ง แล้วส่งเสี้ยวดวงจิตวิญญาณเข้าไปในนั้น หลังจากผ่านไปครู่หนึ่งจึงยื่นให้ผู้อาวุโสชิงเหนี่ยว

หลังจากผู้อาวุโสชิงเหนี่ยวรับมา สองมือของเขาก็สั่นเทาไม่หยุด