ตอนที่ 164 ไร้ยางอายถึงขีดสุด

ตอนที่ 164 ไร้ยางอายถึงขีดสุด

ฟางสิงกอดขาของสวี่หลิงอวิ๋นเอาไว้ มือโอบไปด้านหลังนาง ดังนั้นสวี่หลิงอวิ๋นจึงมองไม่เห็นว่าในมือเขาถือสิ่งใดอยู่ ทว่าหากผู้คนที่อยู่นอกเวทีศิลาน้อยสหัสโลกธาตุสังเกตให้ดี ก็จะเห็นว่าที่บั้นท้ายของสวี่หลิงอวิ๋นมีอักขระยันต์แผ่นหนึ่งแปะอยู่ มันมีสีเหลืองอมม่วง เพียงมองปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่ของธรรมดา โดยเฉพาะผู้อาวุโสถ่ายทอดวิชาแห่งหุบเขาตำราอย่างเฉินเป่าเยี่ยน ยิ่งรู้ซึ้งถึงอานุภาพของยันต์แผ่นนี้เป็นอย่างดี

“เจ้าแม่ ยันต์อัสนีม่วงระเบิดเพลิงของตำหนักฝูเหยาพวกท่าน หากจุดระเบิดขึ้นมา… อานุภาพจะรุนแรงเพียงใด?”

เจ้าสำนักเฉินเสวียนหัวถามเซวียนซื่อเหนียงด้วยรอยยิ้มขมขื่น

เซวียนซื่อเหนียงถอนหายใจพลางกล่าวว่า “อย่างน้อยเวทีสหัสโลกธาตุน้อยนั่นคงถูกระเบิดหายไปครึ่งหนึ่งกระมัง!”

เฉินเสวียนหัวปิดปากเงียบสนิท ไม่เอ่ยสิ่งใดออกมาอีก