เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 159 รางวัลอันล้ำค่า
นับตั้งแต่ได้ยินข่าวครั้งแรกว่าเซวียนซื่อเหนียงนำโอสถสร้างฐานออกมาเป็นรางวัลที่ตำหนักเสียงเหมันต์ สำนักชิงอวิ๋นก็เฝ้ารอเวลานี้มาโดยตลอด ตำหนักฝูเหยาปฏิบัติต่อสำนักเล็ก ๆ อย่างเท่าเทียมกันเสมอ ในเมื่อมอบโอสถสร้างฐานให้ตำหนักเสียงเหมันต์ไปหนึ่งเม็ด สำนักชิงอวิ๋นก็ย่อมต้องได้รับหนึ่งเม็ดเช่นกัน เพียงแต่ก่อนที่จะได้รับมานั้นในใจยังคงรู้สึกไม่มั่นคงนัก บัดนี้เมื่อได้ยินนางเอ่ยปากด้วยตนเอง ในที่สุดก็ยกภูเขาออกจากอกได้เสียที
“ท่านเจ้าสำนัก… ท่านเจ้าสำนักช่วยด้วย…”
บนท้องฟ้าไกลออกไป ผู้อาวุโสกองวินัยผู้นั้นเหลือบเห็นท่านเจ้าสำนักและคนอื่น ๆ ที่หน้าโถงเข้าพอดี จึงรีบคว้าโอกาสราวกับจับฟางเส้นสุดท้าย พยายามหนีตายมาทางนี้อย่างสุดชีวิต ส่วนฟางสิงที่กำลังเหวี่ยงดาบใหญ่ฟันอย่างเมามัน เมื่อเหลือบมองก็ตกใจขึ้นมาทันที ไม่นึกเลยว่าท่านเจ้าสำนักและเหล่าผู้อาวุโสจะกำลังจ้องมองตนอยู่ เรื่องนี้ก่อความวุ่นวายไม่น้อย เขาจึงเก็บดาบใหญ่แล้วทำท่าจะหนีไปอย่างเงียบ ๆ