ตอนที่ 157 เหตุใดจึงต้องตบเจ้า-

ตอนที่ 157 เหตุใดจึงต้องตบเจ้า-

กล่าวถึงฟางสิงหลังจากชมเรื่องสนุกจนจบสิ้น ในระหว่างที่สนทนากับจินอูว่าการลักพาตัวผู้ที่อยู่ในราชรถหยกนั้นเป็นความทะเยอทะยานอันยิ่งใหญ่หรือเป็นเพียงการประเมินตนเองต่ำไปกันแน่ เขาก็เหาะมุ่งหน้าไปยังหุบเขามังกรเร้น ทว่าเมื่อผ่านหุบเขาชีเสียก็นึกขึ้นได้ว่าเสี่ยวหมานไม่ได้มาหาเขาพักใหญ่แล้ว คาดว่าคงถูกผู้อาวุโสชิงเหนี่ยวคอยจับตาดูอย่างเข้มงวด ในเวลานี้ผู้อาวุโสชิงเหนี่ยวคงกำลังต้อนรับแขกอยู่ที่ขุนเขาหลัก เขาจึงถือโอกาสนี้ไปพบเสี่ยวหมานเสียหน่อย

เขาจึงเหาะลงมาอย่างองอาจผึ่งผายเพื่อจะเข้าไปในหุบเขาชีเสีย ทว่ายังไม่ทันเดินถึงปากหุบเขา ก็พลันเห็นเสี่ยวหมานเดินหน้ามึนตึงมาจากไม่ไกลนัก ข้างกายของนางมีเด็กหนุ่มวัยสิบหกสิบเจ็ดปีคนหนึ่งเดินตามพูดจาไม่หยุด เสี่ยวหมานดูท่าทางไม่สบอารมณ์นัก นางเกือบจะวิ่งเหยาะ ๆ อยู่แล้ว แต่เด็กหนุ่มคนนั้นกลับมีความเร็วสูงยิ่ง เขาสามารถเดินตามหลังนางไปได้อย่างสบาย ๆ

“เจ้าอย่ามาตอแยข้าเลย ข้าไม่บอกเจ้าหรอกว่าข้าชื่ออะไร หากเจ้ายังมารบกวนข้าอีก ข้าจะให้คุณชายตีเจ้า!”

เสี่ยวหมานถูกต้อนจนร้อนใจ นางจึงหยุดฝีเท้าลงเพื่อขู่เด็กหนุ่มคนนั้น