ตอนที่ 154 พระสงฆ์สุราเนื้อ

ตอนที่ 154 พระสงฆ์สุราเนื้อ

พระภิกษุรูปนี้ดูอายุราวสามสิบถึงสี่สิบปี ร่างกายกำยำราวกับภูเขาลูกย่อม ๆ สูงใหญ่ถึงหนึ่งจั้งเศษ ทว่าบนร่างกลับไม่มีเนื้อหนังเท่าใดนัก มีเพียงผิวหนังสีเหลืองซีดห่อหุ้มโครงกระดูกอันใหญ่โตเอาไว้ สวมจีวรสีดำ ดวงตาลึกโหล เส้นผมยาวกว่าหนึ่งนิ้ว ขณะเดินมาจมูกก็ขยับฟุดฟิดตามกลิ่นมา พึมพำสวดขับขานบทเพลงที่มิใช่ทั้งบทเพลงและบทกวี

“ไม่กราบไหว้พระพุทธองค์ ไม่เคารพทวยเทพ สามพันมหามรรคล้วนรักใคร่ในโลกีย์ ปรภพอยู่เบื้องหน้ากลับหันหลังคืนฝั่ง ญาณหยั่งรู้ยากเทียบเคียงทองเงินแท้…”

“ในภูเขารกร้างกันดารเช่นนี้ เหตุใดจึงมีลาหัวโล้นโผล่มาได้?”

ฟางสิงได้ยินบทเพลงนั้นก็หันไปมองแวบหนึ่ง ชะงักไปเล็กน้อย เมื่อฟังบทเพลงที่พระรูปนี้ขับขานก็พบว่าแตกต่างจากผู้อื่น เป็นถึงพระภิกษุแต่กลับไม่กราบไหว้พระพุทธองค์ ไม่เคารพทวยเทพ ในสามพันมหามรรคกลับรักใคร่เพียงมรรคโลกีย์ เห็นปรภพอยู่เบื้องหน้ากลับจะหันหลังกลับ ญาณหยั่งรู้ที่นิกายพุทธให้ความสำคัญที่สุด ในสายตาของเขากลับไม่สำคัญเท่าทองเงินแท้…