เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 147 คนจากตำหนักฝูเหยา
กักบริเวณหนึ่งปี จากนั้นเลื่อนขั้นเป็นศิษย์สายตรงทันที!
การตัดสินใจของเจ้าสำนักเฉินเสวียนหัวช่างน่าตกใจยิ่งนัก นี่นับเป็นบทลงโทษที่ใดกัน เห็นได้ชัดว่าเป็นการจงใจปกป้องไอ้สารเลวน้อยผู้นี้ชัด ๆ! ปัจจุบันฟางสิงเพิ่งจะอายุสิบสี่ปี ต่อให้ผ่านไปหนึ่งปีแล้วเลื่อนเป็นศิษย์สายตรง ก็เพิ่งจะอายุสิบห้าปีเท่านั้น ในขณะที่ศิษย์สายตรงทั้งสองคนของสำนักชิงอวิ๋น เซียวเจี้ยนหมิงเลื่อนขั้นเป็นศิษย์สายตรงตอนอายุสิบหกปี ส่วนสวี่หลิงอวิ๋นอายุสิบเจ็ดปี ฟางสิงอายุน้อยกว่าพวกเขาทั้งสองคนเสียอีก…
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีคนนึกถึงสถานที่กักบริเวณที่เจ้าสำนักกล่าวถึง ซึ่งไม่ใช่หลังเขาหน้าผาศิลาลอยที่ลมพัดหวีดหวิวและฝนตกชุก แต่กลับเป็นดินแดนมงคลที่มีปราณวิญญาณอุดมสมบูรณ์ภายในสำนักชิงอวิ๋น นั่นคือหุบเขามังกรเร้น เมื่อเชื่อมโยงกับคำกล่าวที่ว่าศิษย์สายตรงทุกคนจะได้รับมอบหุบเขาคนละแห่ง การกักบริเวณของฟางสิงในครั้งนี้จึงชัดเจนยิ่งนัก มันคือการมอบหุบเขาให้เขาล่วงหน้าหลังจากเลื่อนขั้นเป็นศิษย์สายตรงแล้วชัด ๆ!
“ศิษย์น้องฟาง ยินดีด้วย…”
สวี่หลิงอวิ๋นหันกายกลับมาแล้วยิ้มบาง ๆ