ตอนที่ 145 ดวงจิตแท้แกนทอง

ตอนที่ 145 ดวงจิตแท้แกนทอง

ฟางสิงย่อมไม่ได้คิดจะสังหารมันจริง ๆ มิเช่นนั้นในวินาทีที่มันบุกเข้ามาในห้วงสมุทรแห่งปัญญาของเขา เขาก็สามารถเผามันจนตายได้แล้ว เพียงแต่พิจารณาว่าเจ้าตัวนี้แม้จะถูกผนึกมานานกว่าสามร้อยปี แต่ถึงอย่างไรก็เป็นยอดฝีมือระดับแกนทองผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่ง จึงอยากดูว่าจากตัวมันจะสามารถรีดเค้นผลประโยชน์อะไรออกมาได้บ้าง แน่นอนว่าแทนที่จะบีบบังคับถาม สู้ให้มันคายออกมาเองจะดีกว่า

เมื่อคิดได้ดังนั้น ฟางสิงก็กระทืบเท้าลงไปอีกครั้งพลางด่าทอว่า “เจ้าคิดจะยึดร่างของท่านปู่น้อยผู้นี้ หากไม่ฆ่าเจ้าแล้วจะเก็บไว้ทำไม?”

ราชันอสูรชั่วร้ายเผิงแผดเสียงร้องโหยหวน รีบตะโกนว่า “ไว้ชีวิตข้า ข้ามีผลประโยชน์ให้เจ้า!”

ฟางสิงตบฝ่ามือ “เพียะ” เดียวส่งมันกระเด็นออกไปหลายสิบจั้ง จากนั้นก็พุ่งตามไปกระทืบต่อพลางด่าว่า “เจ้ามันจนกรอบจนเหลือเพียงเศษเสี้ยวดวงจิต จะมีอะไรมาให้ท่านปู่น้อยได้? สู้เอาเจ้าไปหลอมกลั่นเพื่อมอบสารหล่อเลี้ยงให้ท่านปู่น้อยยังจะดีกว่า…”

แม้เท้าที่เหยียบลงไปจะไร้ความปรานี แต่ในใจกลับคอยสังเกตคำพูดของราชันอสูรชั่วร้ายเผิงอยู่