ตอนที่ 139 กลิ่นอายดุร้ายเผยโฉม

ตอนที่ 139 กลิ่นอายดุร้ายเผยโฉม

เสียงดังเพียะสองครั้งราวกับมนตราตรึงร่าง ทำให้ศิษย์สำนักร้อยอสูรทั้งหมดตกใจจนไม่กล้าขยับเขยื้อน

เด็กหญิงตัวน้อยในชุดสีแดงถูกฟางสิงบีบคอไว้และใช้เป็นโล่กำบังหน้าตนเอง มีดสั้นปักลึกลงไปที่ลำคอของนางหนึ่งนิ้ว เพียงแค่สะกิดเบา ๆ ก็สามารถตัดหลอดลมของนางให้ขาดสะบั้นได้ ถึงเวลานั้นต่อให้เป็นเซียนก็ยากจะช่วยชีวิต

ในช่วงเวลาวิกฤตเช่นนี้ ไม่มีผู้ใดกล้าผลีผลาม แม้แต่ผู้ที่มีตบะระดับเคลื่อนวิญญาณชั้นเก้าก็ยังไม่มีความมั่นใจว่าจะช่วยเด็กหญิงตัวน้อยในชุดสีแดงออกมาได้ในสถานการณ์เช่นนี้

ส่วนเด็กหญิงตัวน้อยในชุดสีแดงดูเหมือนจะมึนงงจากการถูกตบสองฉาดนั้น หรืออาจจะหวาดกลัวมีดสั้นที่ปักอยู่ที่ลำคอ นางยืนนิ่งอยู่หน้าฟางสิงไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย ตำราในมือนางร่วงหล่นลงบนพื้นไปนานแล้ว

บนหน้าปกพิมพ์ตัวอักษรขนาดใหญ่ไว้อย่างชัดเจนว่า: ภาพวสันต์วังบุปผา—ฉบับแกะสลักหยาง

ที่แท้นี่ก็คือสิ่งที่เรียกว่าการประสานหยินหยาง…

หากจะเอาความกันจริง ๆ ก็ถือว่าไม่ผิดนัก