ตอนที่ 131 ศิษย์พี่ฟางเคยกล่าวไว้

ตอนที่ 131 ศิษย์พี่ฟางเคยกล่าวไว้

“ตู้ม ตู้ม ตู้ม ตู้ม…”

ทันใดนั้น ในป่าลึกห่างจากหุบเขาที่ศิษย์สำนักชิงอวิ๋นซุ่มซ่อนอยู่ ก็มีเสียงหินแตกกระจายดังขึ้นเป็นชุด ในป่าไม้ต้นยักษ์สูงเสียดฟ้าล้มลงต่อเนื่อง ควันไฟตลบอบอวล สั่นสะเทือนเลื่อนลั่น จากไกลเข้าใกล้ ไม่นานก็พุ่งมาถึงบริเวณใกล้หุบเขา จากนั้นพื้นดินก็ระเบิดออกอย่างรุนแรง ราวกับมีคนฝังยันต์เพลิงระเบิดไว้ใต้ดินหนึ่งร้อยใบ เศษหินกระเด็นกระดอนไปทั่วราวกับห่าฝน

แม้แต่ศิษย์สำนักชิงอวิ๋นสองสามคนที่อยู่ใกล้กว่าก็ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย เพียงแต่ต้องกัดฟันอดทนไว้ไม่กล้าขยับตัว

ใต้พื้นดินมีเสียงดังกังวานขึ้น ก่อนจะมีสัตว์ประหลาดรูปร่างคล้ายต้นไม้ประหลาดมุดออกมา ร่างกายดำสนิทเป็นมันวาวราวกับโลหะ ลำตัวกว้างและใหญ่ สองข้างมีขาข้อต่อที่คมกริบดุจใบมีด ส่วนบนมีปากที่กำลังขยับเขยื้อน น่าสะอิดสะเอียนและน่าหวาดกลัวยิ่งนัก มันคือตะขาบยักษ์ที่มีความยาวสิบจั้ง กว้างหนึ่งจั้ง ซึ่งก็คือราชาสัตว์อสูรแห่งภูเขารกร้างโกลาหล ตะขาบเขียวเคลื่อนภูผา

“โฮก…”