ตอนที่ 127 กระแสแก่นสารหลั่งไหลประดุจแม่น้ำและมหาสมุทร

ตอนที่ 127 กระแสแก่นสารหลั่งไหลประดุจแม่น้ำและมหาสมุทร

หญ้ากล้วยไม้หมอกม่วงไม่อาจถูกสะกดไว้ได้อีกต่อไป เริ่มถูกหลอมกลั่น กระแสแก่นสารที่หลั่งไหลประดุจภูเขาไฟระเบิดพุ่งพล่านไปทั่วร่างของฟางสิง

[เมื่อเข้ามาในถ้ำแห่งนี้ ฟางสิงสีหน้าเปลี่ยนไปทันที เขานั่งขัดสมาธิลง เคล็ดวิชาหลอมแก่นสารเป็นปราณถูกกระตุ้นจนถึงขีดสุด หลอมกลั่นกระแสแก่นสารที่หลั่งไหลให้กลายเป็นปราณวิญญาณ รวบรวมเข้าสู่เส้นลมปราณทีละสาย ราวกับกำลังร่อนทองในเหมืองทองอย่างง่ายดายและคล่องแคล่ว]

ปราณวิญญาณทุกสายที่เขาหลอมกลั่นออกมา จะถูกเขาใช้อัคคีแท้สามรสชำระล้างถึงเก้ารอบ บังคับหลอมเอาสิ่งเจือปนทั้งหมดในปราณวิญญาณออกไป เหลือไว้เพียงปราณวิญญาณสายที่บริสุทธิ์ที่สุดเท่านั้น

นี่เป็นวิธีการบำเพ็ญที่สิ้นเปลืองอย่างยิ่ง คนทั่วไปต่างปรารถนาให้ปราณวิญญาณในร่างมีมากขึ้นอีกสักนิด ตบะสามารถทะลวงผ่านได้อีกสักขั้น จะไม่มีทางมา “เลือกมาก” เช่นนี้เด็ดขาด