ตอนที่ 116 อีกาทองคำสามขา

ตอนที่ 116 อีกาทองคำสามขา

“ไอ้สารเลวน้อย หากเจ้ายังถอนขนท่านปู่ข้าอีก ข้าจะสู้ตายกับเจ้า…”

“เจ้าอย่าบีบให้ข้าต้องโมโหเชียว ข้าเวลาโมโหขึ้นมา แม้แต่ตัวข้าเองยังกลัวเลย…”

“อย่าถอนอีกเลย นั่นล้วนเป็นโลหิตแก่นแท้ของท่านปู่ ร่วงไปเส้นหนึ่งต้องใช้เวลาหลายวันกว่าจะฟื้นฟูกลับมาได้…”

“แม่ยายมันเถอะ บอกให้เจ้าอย่าถอนไม่ได้ยินหรืออย่างไร พวกเรามานั่งคุยกันดี ๆ ไม่ได้หรือ?”

อีกาทองคำเจ็บจนขนพองฟูไปทั้งตัว เริ่มจากข่มขู่ จากนั้นก็อ้อนวอนขอชีวิต ต่อมาก็โกรธจนอับอายขายหน้าด่าทอออกมา และสุดท้ายก็อ้อนวอนอีกครั้ง ฟางสิงไม่สนใจมัน อีกาทองคำตัวนี้กล้าด่าเขา เขาก็ด่ากลับไปพร้อมกับถอนขนมันไปด้วย อย่างไรเสียเขาก็ไม่เสียเปรียบ ผ่านไปไม่นาน ขนสีทองก็ร่วงเต็มพื้น ส่องประกายระยิบระยับงดงามยิ่งนัก

ในที่สุดอีกาทองคำก็ยอมจำนนอย่างสิ้นเชิง “อย่าถอนอีกเลย… หากถอนอีกข้าคงหัวล้านจริง ๆ แล้ว…”