เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 108 หนึ่งฟันทะยานสวรรค์
“หลักฐานรึ?”
หลินชิงเสวี่ยฟังคำของฟางสิงแล้วแค่นหัวเราะเบา ๆ “ข้าไม่กินโอสถเม็ดนี้ เจ้าก็บอกว่าเป็นโอสถพิษ ข้ากินโอสถเม็ดนี้ลงไปเพื่อพิสูจน์ให้เจ้าดู เจ้ากลับบอกว่าข้าทำลายหลักฐาน ช่างน่าขันนัก ระหว่างเราสองคนมีความแค้นส่วนตัวกันจริง และข้าก็อยากจะฆ่าเจ้าให้ตายใจจะขาด แต่ภาพรวมข้ายังคงมองออก การฆ่าเจ้าในเวลานี้เท่ากับเป็นการทำร้ายศิษย์พี่หญิงหลิงอวิ๋น แล้วข้าจะทำเช่นนั้นได้อย่างไร?”
กล่าวถึงตรงนี้ นางชะงักไปเล็กน้อย กวาดสายตามองไปยังทุกคนดูราวกับเปิดเผยจริงใจ แล้วกล่าวต่อ “อีกอย่าง ต่อให้ข้าหลอมโอสถพิษให้เจ้า เจ้าจะแยกแยะออกได้อย่างไร?”
ผู้คนที่อยู่รอบข้างเมื่อได้ยินคำพูดของนาง หัวใจต่างสั่นไหวเล็กน้อย อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าที่หลินชิงเสวี่ยพูดนั้นมีเหตุผลยิ่งนัก
“โอสถพิษถูกข้าเปิดโปงแล้ว เจ้ายังคิดจะแก้ตัวอีกหรือ?”
ฟางสิงได้ยินคำนี้หัวใจกลับยิ่งเดือดดาล มือที่กุมดาบเพลิงมรกตมังกรเขียวไว้ ปราณสังหารไม่อาจสะกดกลั้นได้อีกต่อไป